دکتر محمد احسانی در گفت و گو با خبرنگار علم ورزش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با بیان اینکه کشورهای پیشرو در ورزش در انتخاب مدیران خود شرایط احراز دارند، تصریح کرد: در کشور ما چون مدیران از شرایط احراز برخوردار نیستند و شرح وظایف‌ مشخص نیست، در صورت عدم موفقیت تیم متاسفانه یک نفر مقصر شناخته می‌شود.

وی افزد: در اکثر باشگاه‌ها و فدراسیونها مدیران قریب به اتفاق از راس هرم به پایین نه برحسب شایستگی‌های فردی بلکه بخاطر روابط سیاسی و ارتباطات گزینش می‌شوند که این مساله یک نوع بدبینی را در جامعه ورزشی ایجاد کرده و سبب شده تا مردم اعتماد کافی به مدیران ورزشی نداشته باشند.

احسانی خاطر نشان کرد: اگر در انتخاب مدیران شرایط احراز وجود داشته باشد و شاخصه‌ها به درستی تعریف شده باشد، مدیران نیز براساس معیارها و شاخصه‌های مشخص شده در پست‌های خود قرار می‌گیرند، در این صورت دیگر نیازی نیست از راس تا پایین همه را برای یک شکست مقصر قلمداد کنند.

وی با بیان اینکه از نظر فرهنگی مشکلات زیادی داریم، گفت: تمام مشکلاتی که امروز گریبانگیر مدیران ورزشی شده بخاطر ضعف فرهنگی است. ما عادت داریم زمانی که یک تیم با برد همراه است سرمربی را از فرش به عرش برسانیم و هنگام شکست، همان سرمربی را با نقدهای یک طرفه تخریب کنیم در حالی که باید آموزشهای لازم داده شود تا ببینیم آیا روند و فرایندهای ما مثبت است یا خیر؟ اگر فرایندها شکل منفی به خود بگیرد باید دنبال راهکار اساسی بود.

احسانی ادامه د اد: در انتخاب مدیر، مربی و حتی بازیکن باید درصد بیشتری از شاخصه‌های عینی و منطقی را رعایت کنیم تا در هر پستی بهترینها را بر اساس معیارها و شاخصه‌های تعریف شده داشته باشیم. از سوی دیگر اگر مدیری فاقد شاخصه‌ها و اطلاعات مدیریتی باشد، چطور می‌تواند بر مدیران خود اشراف و افراد لایق و شایسته‌ای را برای هر پستی انتخاب کند.

مسوول کمیته آموزش فدراسیون فوتبال افزود: اگر مدیری از علم و دانش مدیریت برخوردار باشد و براساس نظام ارزشیابی و در چارچوب قانون مدیران خود را انتخاب کند، دیگر هیچ مدیری از اینکه بخواهد راجع به علت شکست تیمش پاسخگو باشد فرار نمی‌کند.

احسانی اظهار کرد: یک مدیر زمانی عملکرد موفقی دارد که تمام اعضای هیات رئیسه آن تمام شاخصه‌های علمی و مدیریت را دارند و پس از اخذ تصمیم نهایی در خصوص موضوعی برای اجرا در اختیار رییس فدراسیون یا مدیر باشگاه قرار می‌دهند در حقیقت مدیریت گروهی بر مدیریت فردی غالب است و هنگام شکست تیمی، تنها یک نفر قربانی نمی‌شود.

احسانی در پایان تاکید کرد: بیشترین آسیب وارده به یک تیم ورزشی زمانی است که راس هرم فاقد تخصص و اطلاعات و دانش علمی از نظر مدیریتی باشد و به صورت یک مدیر خود محور و از طریق روابط سیاسی نه بر حسب خرد جمعی تصمیم گیرنده باشد.